Three Of A Kind
(2000- 2002)



Powerbands niet ver van succes...




Baukje Westerlaken, drums



Frank Visser, bas



Katinka Collée, bas



Bert Oostveen, bas



Pim Thiemens, gitaar & zang



traxx>>



In 1999 raakte Pim weer gefascineerd door de muziek waarmee hij was opgegroeid en muzikaal gevormd: Jimi Hendrix, Cream en Robin Trower. Voor het eerst sinds ruim 20 jaar besloot hij nummers van deze artiesten te 'coveren' en via zijn 4 sporen tapedeck op cd te zetten. Dat resulteerde in BLoooZ (en later in BLoooZ Too) (zie Pim Thiemens). Dit materiaal en het spelen van covers gaf zoveel voldoening dat hij besloot met dit soort muziek een band te vormen om wellicht meer optredens te kunnen realiseren dan met de eigen ingewikkelde klanken van PHYLICE GHETTA, FEW MORE LICKS & OFFSCREEN.

Begin 2000 vond hij o.a. drummer Richard Tumansery en bassist Frank Visser om een start te maken met een repertoire dat vnl. uit nummers van bovengenoemde artiesten/bands bestond.
De muzikanten bleken echter niet de discipline op te kunnen brengen die Pim graag wilde. Daarom benaderde Pim opnieuw drumster Baukje Westerlaken, die nog maar net gestopt was met OFFSCREEN (januari 2000) (zie OFFSCREEN). Zij wilde graag weer met Pim samenwerken.
Bassist en medeorganisator van Culemborg Blues, Frank Visser, was ook meteen enthousiast bij het horen van dit plan. En zo was de realisatie van THREE OF A KIND een feit en een optreden voor het bluesfestival in juni van dat jaar ook direct al geregeld.

Aan het eind van 2000 bleek het voor Frank Visser echter toch steeds moeilijker om tijd te vinden voor THREE OF A KIND naast zijn andere band.
Begin 2001 moest er zodoende snel gezocht worden naar een nieuwe bassist, want er stonden optredens op het programma o.a. in Amsterdam.

Er werd een bassiste gevonden via het Utrechts Conservatorium, Katinka Collée. THREE OF A KIND bestond begin 2001 plotseling uit één man en twee vrouwen! Met haar volgde slechts één optreden. Jimi Hendrix, Cream en Robin Trower bleek niet Katinka's muziek.

Na een uitgebreide auditie volgde uiteindelijk bassist Bert Oostveen Frank op.
Met dit trio zat de ontwikkeling van THREE OF AKIND eindelijk op de goede weg en namen de optredens gestaag in aantal toe.

Optredens die zeer uiteen liepen: café's met uitzinnig publiek en café's met 5 man aan de bar met de rug naar het podium; achteraf gezeur over betalingen; "klinkt goed, maar speel nou eens iets bekends!".
Kortom nummers van Cream, Trower en de onbekendere nummers van Hendrix waren en zijn niet genoeg om een doorsneepubliek te boeien. Net als met PHYLICE GHETTA bracht ook THREE OF A KIND muziek voor de kenner en/of de muzikant.(officiele website >>)

In het repertoire van Three of a Kind was overigens het nummer Three of a Kind het enige door Pim gecomponeerde eigen nummer van de band, dat tegelijkertijd muzikaal de overgang markeerde van Offscreen naar Pims volgende rockjaren.

Bovendien vond Pim zich geen 'performer' in hart en nieren. Hij ontdekte dat het meeste publiek alleen gitaar spelen niet boeiend genoeg vond, maar vooal wilde swingen en/of zuipen bij goed in het gehoor liggende hitjes.
Daarom vonden Bert en Baukje dat het repertoire aangepast moest worden en meer gericht moest zijn naar de keuze van het publiek.

Maar Pim had al concessies gedaan door vooral covers te spelen. Daarnaast had hij inmiddels genoeg gezien van de café- en clubscene: dit leek hem niet meer te kunnen boeien. Bovenien kwam hij al bijna twee jaar niet meer toe aan andere muziek dan blues-rock. En dat ging steken...
Begin 2002 deelde Pim aan Baukje en Bertus mee te willen stoppen. Dat was het einde van THREE OF A KIND.

Hij ging met een aantal muzikanten aan de slag met Steely Dan covers, maar dit bleek alras een onhaalbaar project en vervolgens ging hij als gitarist aan de slag bij de rockband HeadTricks (2004-2006), die ook covers speelde, maar deze bleken toch te veel buiten Pims echte roots te liggen, zodat ook hier de samenwerking vrij snel ophield, nadat een demo-cd was uitgebracht.
Na deze ervaringen kwam Pim in 2007 dus toch weer terug op zijn oude, basale rockgedachtes: Hij bleek de optredens toch te zeer te missen en ging met een paar oude Culemborgse muziekvrienden de rest van zijn leven aan de slag in coverbands op dezelfde muziekbasis als in Three of a Kind. Het werden gezellige jaren, waarin hij meer in staat bleek om samen met zijn bandgenoten van de muziek, de repetities en de talrijke optredens te genieten dan in de Three of a Kind periode.
Toch veranderde Pim uiteindelijk na een paar jaar opnieuw van gedachte:

Nadat THREE OF A KIND einde 2002 ophield te bestaan, speelde Pim --- dus later nog met veel plezier in de Culemborgse rockbands:
  • Colourize (2007-2010)(met Frank Visser - bas, Sjaak Ketelaar - drums, Henk van Hooff - slaggitaar en leadzang)
  • Robin and the Badmen (2011-2014)(met Frank Visser - bas, Sjaak Ketelaar - drums)

Deze bands speelden ook weer covermuziek van o.a. Cream, Robin Trower, Jimi Hendrix en daaraan qua muziekstijl gerelateerde groepen.
Door het overlijden van Pim in 2014 hield Robin and the Badmen op te bestaan en gingen Frank en Sjaak uiteindelijk ieder hun eigen muzikale weg.

Three of a Kind
(2000-2001)




Three of a Kind
(2001-2002)




HeadTricks
(2005-2006)




Colourize
(2006- 2009)




Robin and the Badmen
(2011-2014)







traxx >>



You can order cd's at: tiemwerk1@caiway.nl
or
06 - 290 60 600



warthog productions 2005